Identyfikacja jasnopłaszczowych podgatunków mewy żółtonogiej L. fuscus (greallsii/intermedius/heuglini) poza ich areałem lęgowym (w tym w Polsce) wciąż nie jest możliwa.  Wiadomo na podstawie wiadomości powrotnych, że do Polski zalatują podgatunki zachodnie graellsii i intermedius. Zapewne zalatuje też wschodni heuglini, często traktowany jako osobny gatunek. Trudno jednak to potwierdzić, choć istnieją dobrze udokumentowane stwierdzenia osobników posiadających zestaw cech charakterystycznych dla heuglini.

Czytaj dalej »

Stara znajoma jeziorskowa orlica pojawiła się już czwarty rok z rzędu na tamie zbiornika Jeziorsko. Tym razem wyjątkowo wcześnie bo już 2 sierpnia. Ptak wypoczywał wraz z wieloma innymi mewami na betonowych płytach zapory. W obrębie czarnych piór kaptura, z przodu głowy pojawiły się już białe pióra, co oznacza że pierzenie do szaty spoczynkowej rozpoczęte.

Ponieważ zbiornik jest wypełniony wodą po brzegi, sądzę że ptak bedzie regularnie wypoczywał w najbliższym czasie na betonowych płytach tamy. W tym okresie gromadzą się tam tysiące mew. Wypatrywanie orlicy najlepiej rozpocząć idąc rankiem (w poźniejszych godzinach mewy są regularnie płoszone przez spacerujących ludzi) od miejscowości Siedlątków, mając słońce za swymi plecami. Pozwoli to na dokładne obejrzenie przesiadujących mew i rybitw oraz umożliwi wykonanie dobrych zdjęć, w przeciwieństwie do zaprezentowanych obok, które były wykonane pod słońce.

Tama i jej okolice to o tej porze roku świetne miejsce do odczytywania mewich obrączek. Wśród kilku tysięcy śmieszek, musi trafić się jakiś ptak z kolorową obrączką. Dziś przykładowo trafił się ptak z chorwacką i polską obrączką.

Dodatkowo mewa pospolita z polską.

Przewaga kolorowych obrączek nad metalowymi widoczna jest na przykładzie rybitwy rzecznej. Na fotografii widać jedynie kontur jednej litery ‘H’ na metalowej obraczce, gdyby ptak miał kolorową, nie było by problemu z odczytem.

Zaganiacz mały Hippolais caligata to gatunek azjatycki i wschodnioeuropejski do tej pory nie stwierdzony w Polsce. Jest on jednak w ekspansji i regularnie gniazduje już w Finlandii oraz w Estonii. W ubiegłym roku odnotowano też pierwsze stwierdzenie śpiewającego samca na Litwie, ok. 70km od granic Polski. Należy więc mieć oczy otwarte na ten gatunek, gdyż w każdej chwili może on pojawić się również w naszym kraju. Zaganiacze małe przylatują do Europy niezwykle późno, bo najwcześniej w samej końcówce maja. Czerwiec zatem to najlepsza pora by ptaka tego szukać, a przede wszystkim nasłuchiwać jego śpiewu w odpowiednich biotopach. Największa szansa na jego spotkanie jest w północno-wschodniej Polsce.

Śpiew zaganiacza małego. 9.06.2008., okręg Iwanowo na NEE od Moskwy, Rosja. Fono. G. Neubauer.

Śpiew najbardziej przypomina śpiew trzczinniczka Acrocephalus scirpaceus, jest jednak dość cichy oraz bardziej spieszny, szczebiotliwy i mamroczący.

Czytaj dalej »

Pliszka cytrynowa Motacilla citreola to stosunkowo nowy nabytek w awifaunie lęgowej Polski. Wciąż gniazduje skrajnie nielicznie, choć w niektórych miejscach wykształciły się już stałe lęgowiska, a pojedyncze nowe pary lęgowe pojawiają się w różnych rejonach kraju.

Obserwując pliszki cytrynowe w okresie lęgowym, zauważyłem, iż rozpoznawanie płci u tego gatunku, wcale nie jest tak łatwe i oczywiste. Dobrze wybarwione samce są charakterystyczne jak osobnik na fotografii obok.

Niektóre samce w 2. kalendarzowym roku życia wyglądają jednak inaczej, czego klasycznym przykładem jest zaprezentowany na fotografii po lewej ptak. Dla porównania samica w 2. kalendarzowym roku życia (po prawej). Tego typu zmienność ubarwienia występująca u samców w ich pierwszej wiośnie, może powodować błedne oznaczanie płci niektórych osobników, zarówno samców jak i samic. Tego typu kilka przypadków już odnotowałem.

Aby lepiej opisać zauważoną zmienność potrzebna jest dobra i reprezentatywna dokumentacja. W tym miejscu proszę więc obserwatorów o kontakt i przesyłanie własnych fotografii pliszek cytrynowych. Najbardziej cenne będą fotografie ptaków obu płci tworzących parę lęgową.

Wszystkich którzy mogą pomóc proszę o kontakt i przesyłanie fotografii na mój adres:

marfaber (at) poczta.onet.pl

Wiosna w pełni. Kwiecień 2009 jest w środkowej Polsce wyjątkowo słoneczny i suchy. Promienie niskiego, porannego słońca, nawet z szarego skowronka polnego wydobywają ciepłe i żywe barwy. 

Poniżej kilka pospolitych wiosennych ptaków z ostatnich ciepłych i słonecznych dni oraz rzadko pojawiający się w regionie łódzkim ostrygojad.

16.4.2009 nad zbiornikiem Cieszanowice w środkowej Polsce, sfotografowałem dorosłego samca pliszki siwej z bardzo jasnymi pokrywami skrzydłowymi. Tak jasne pokrywy skrzydłowe charakterystyczne są dla wschodniego podgatunku pliszki siwej Motacilla alba dukhunensis.

Link do strony z M. a. dukhunensis

Jednak nie wszyscy autorzy wyodrębniają te wschodnie ptaki jako osobny pogdatunek pliszki siwej. Być może wsród środkowoeuropejskich pliszek siwych zdarzają się również osobniki z tak jasnymi pokrywami skrzydłowymi. Nie wykluczone jednak, że są to autentyczni wschodni wagranci.

Jeśli posiadacie fotografie podobnych ptaków wykonane w Europie, proszę o kontakt.

marfaber (at) poczta.onet.pl