Archiwum: ‘Identyfikacja’ Category

Kategoria: (Identyfikacja, Obserwacje) Autror: Marcin Faber Data: 14 czerwca 2010

Co roku, najczęściej w północno-wschodniej Polsce spotykane są pojedyncze śpiewające samce zaroślówki Acrocephalus dumetorum. Niestety, jak do tej pory nie potwierdzono lęgów tego rzadkiego w naszym kraju gatunku, może tym razem…

Najregularniej spotykane są śpiewające samce na obszarze Żuław Wiślanych. Jednego z nich spotkałem w nocy z 12 na 13 czerwca również w tym obszarze. Poniżej charakterystyczny śpiew zaroślówki.

 Śpiew zaroślówki. 13.06.2010. Żuławy Wiślane

 

a_dumetorum_14-06-2010-zulawy-wislane.jpgFotografowanie zaroślówek nie jest łatwe. Ptaki ukrywają się w gęstym listowiu i są przy tym bardzo ruchliwe, ciągle zmieniając położenie. Na szczęście to położenie zdradza ich ciągły śpiew. Zwykle na krótko tylko ptak pojawia się całkowicie widoczny i kwestią refleksu jest jego uwiecznienie.

 

 

  

Nie łatwo udokumentować cały zestaw cech różniących zaroślówkę od podobnej łozówki Acrocephalus palustris. Często jednak ptak pokazuje swą głowę, na której zaznacza się charakterystyczny rysunek. Tak było też w tym przypadku.

Zaroślówka. 14.06.2010. Żuławy Wiślane.lozowka-s.jpg
 
 
 
 
 
 

 

 

 

 

U zaroślówki brew jest wyraźna i najjaśniejsza, biała nad kantarkiem, który jest dodatkowo bardzo ciemny. To powoduje, że pomiędzy okiem a dziobem rzuca się w oczy silny kontrast. Przy tym wszystkim jasna obrączka oczna nie jest wyróżniającym się elementem. Inaczej jest u łozówki. Kantarek jest jaśniejszy, a brew nad nim nie jest biała lecz kremowa, czy też wręcz szara. Najjaśniejszym elementem na boku głowy jest więc jasna obrączka oczna. Porównanie tych cech doskonale widoczne jest na dwóch powyższych fotografiach: zaroślówka po lewej, łozówka po prawej.





Kategoria: (Identyfikacja) Autror: Marcin Faber Data: 17 października 2009

Dorosła jasnopłaszczowa mewa żółtonoga. 15.10.2009. Konin.Identyfikacja jasnopłaszczowych podgatunków mewy żółtonogiej L. fuscus (greallsii/intermedius/heuglini) poza ich areałem lęgowym (w tym w Polsce) wciąż nie jest możliwa.  Wiadomo na podstawie wiadomości powrotnych, że do Polski zalatują podgatunki zachodnie graellsii i intermedius. Zapewne zalatuje też wschodni heuglini, często traktowany jako osobny gatunek. Trudno jednak to potwierdzić, choć istnieją dobrze udokumentowane stwierdzenia osobników posiadających zestaw cech charakterystycznych dla heuglini.

Czytaj dalej »





Kategoria: (Identyfikacja, SPECIALNE) Autror: Marcin Faber, Krzysztof Antczak, Grzegorz Neubauer Data: 1 czerwca 2009

Zaganiacz mały. Poliakow, okręg samarski, Rosja. Foto. K. Antczak.Zaganiacz mały Hippolais caligata to gatunek azjatycki i wschodnioeuropejski do tej pory nie stwierdzony w Polsce. Jest on jednak w ekspansji i regularnie gniazduje już w Finlandii oraz w Estonii. W ubiegłym roku odnotowano też pierwsze stwierdzenie śpiewającego samca na Litwie, ok. 70km od granic Polski. Należy więc mieć oczy otwarte na ten gatunek, gdyż w każdej chwili może on pojawić się również w naszym kraju. Zaganiacze małe przylatują do Europy niezwykle późno, bo najwcześniej w samej końcówce maja. Czerwiec zatem to najlepsza pora by ptaka tego szukać, a przede wszystkim nasłuchiwać jego śpiewu w odpowiednich biotopach. Największa szansa na jego spotkanie jest w północno-wschodniej Polsce.

Śpiew zaganiacza małego. 9.06.2008., okręg Iwanowo na NEE od Moskwy, Rosja. Fono. G. Neubauer.

Śpiew najbardziej przypomina śpiew trzczinniczka Acrocephalus scirpaceus, jest jednak dość cichy oraz bardziej spieszny, szczebiotliwy i mamroczący.

Czytaj dalej »





Kategoria: (Identyfikacja) Autror: Marcin Faber Data: 23 maja 2009

Pliszka cytrynowa Motacilla citreola to stosunkowo nowy nabytek w awifaunie lęgowej Polski. Wciąż gniazduje skrajnie nielicznie, choć w niektórych miejscach wykształciły się już stałe lęgowiska, a pojedyncze nowe pary lęgowe pojawiają się w różnych rejonach kraju.

Samiec pliszki cytrynowej w 2. kalendarzowym roku życia.Obserwując pliszki cytrynowe w okresie lęgowym, zauważyłem, iż rozpoznawanie płci u tego gatunku, wcale nie jest tak łatwe i oczywiste. Dobrze wybarwione samce są charakterystyczne jak osobnik na fotografii obok.

 

 

 

 

Samiec pliszki cytrynowej w 2. kalendarzowym roku życia.Samica pliszki cytrynowej w 2. kalendarzowym roku życia.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Niektóre samce w 2. kalendarzowym roku życia wyglądają jednak inaczej, czego klasycznym przykładem jest zaprezentowany na fotografii po lewej ptak. Dla porównania samica w 2. kalendarzowym roku życia (po prawej). Tego typu zmienność ubarwienia występująca u samców w ich pierwszej wiośnie, może powodować błedne oznaczanie płci niektórych osobników, zarówno samców jak i samic. Tego typu kilka przypadków już odnotowałem.

Aby lepiej opisać zauważoną zmienność potrzebna jest dobra i reprezentatywna dokumentacja. W tym miejscu proszę więc obserwatorów o kontakt i przesyłanie własnych fotografii pliszek cytrynowych. Najbardziej cenne będą fotografie ptaków obu płci tworzących parę lęgową.

Wszystkich którzy mogą pomóc proszę o kontakt i przesyłanie fotografii na mój adres:

marfaber (at) poczta.onet.pl





Kategoria: (Identyfikacja) Autror: Marcin Faber & Łukasz Krajewski Data: 13 marca 2009

W Polsce zimują dwa podgatunki gęsi zbożowej Anser fabalis: ‘gęś tajgowa’ Anser fabalis fabalis i ‘gęś tundrowa’ Anser fabalis rossicus. Podgatunek tundrowy jest zdecydowanie liczniejszy od tajgowego, jednak rozpoznawanie obu tych taksonów nie zawsze jest łatwe, ze względu dużą zmienność indywidualną poszczególnych osobników.

'Gęś tajgowa'. A. f. fabalis.                             'Gęś tundrowa' A. f. rossicus.

 

 

 

  

 

 

 

 

 

Typowe osobniki: ‘gęsi tajgowej’ - po lewej i ‘gęsi tundrowej’ - po prawej.

Czytaj dalej »





Kategoria: (Identyfikacja, Obserwacje) Autror: Marcin Faber Data: 8 marca 2009

Gęś krótkodzioba Anser brachyrhynchus ptak obserwowany 8 marca 2009 na polach uprawnych na N od miejscowości Nagórki w Dolinie Neru, woj. łódzkie.

Gęś krótkodzioba                                 Gęś krótkodzioba to wciąż rzadki gatunek wśród ’szarych gęsi’. Zazwyczaj trzeba przepatrzeć dokładnie kilka tysięcy gęsi zbożowych Anser fabalis aby wyłowić jednego osobnika gęsi krótkodziobej. Jednak powyższe nie jest regułą i często bywa tak, że przeglądamy kolejny i kolejny tysiąc i nic…

Aby wychwycić gęś krótkodziobą w dużym stadzie gęsi niezwykle pomocne jest doświadczenie, a właściwie świadomość na jakie cechy należy zwracać uwagę, patrząc na szybko przemieszczające się w dużym zagęszczeniu gęsi.

Czytaj dalej »





 
statystyka