Porównanie samic szlachara Mergus serrator i norogęsi Mergus merganser. Ptaki sfotografowane na zb. Jeziorsko 25.01.2009.

Szlachar i nurogęś, te dwa gatunki traczy są charakterystyczne i nie do pomylenia, jeśli widzimy dorosłe samce w szatach godowych. Jednakże samice są bardzo podobne i posiadają ten sam schemat ubarwienia. Samice obu gatunków mogą być więc mylone, a rzadsze (szczególnie w głębi lądu) szlachary przeoczane.

Następujący zestaw cech pozwala na identyfikację samic tych traczy:

• Szlachar jest nieco mniejszy i smuklejszy od nurogęsi.
• Oba gatunki wyróżnia też odmienne ułożenie sterczących piór z tyłu głowy, tworzących czub. U szlachara są one bardziej postrzępione i nie zwisają z tyłu szyi jak u nurogęsi.
• Dziób nurogęsi jest krótszy, wysoki u nasady, o barwie w różowym tonie. Dziób szlachara jest długi i równowąski, o barwie pomarańczowej.

• Grzbiet i boki ciała są bardziej szare u nurogęsi. U szlachara posiadają wyraźny brązowy odcień.
• Białe podgardle jest dobrze wyodrębnione u nurogęsi i mocno kontrastuje z brązem szyi. U szlachara jasne podgardle jest rozmyte i nie kontrastuje z bladym brązem szyi.
• Nurogęś ma czarną tęczówkę i nie ma jasnej obrączki ocznej. Szlachar ma czerwoną tęczówkę i posiada jasną obrączkę oczną.

• Pomiędzy bielą a brązem na szyi u nurogęsi występuję ostra i wyraźna granica. U szlachara, ponieważ brąz szyi jest bardziej blady, a pierś nie czystobiała lecz z odcieniem szarym, granica ta jest rozmyta i nie tworzy kontrastu.
• Nurogęś ma także jednolicie ciemnobrązowy kantarek. Szlachar zaś ma kantarek jaśniejszy z wąską jasną kreską łączącą dziób z jasną obrączką oczną.